Saffier

Ik kon eigenlijk niet meer worden herplaatst. Ik beet echt ... Maar daar stond ik toch ineens in een hok in een vreemde tuin. Ze hadden een speciaal pak nodig om mij te verzorgen, inclusief goede handschoenen. OK, één persoon kon mij oppakken en aaien (met handschoenen), maar er mocht niemand bij mij in die leuke speelren stappen ... dan moest je wel gek zijn! Ik viel aan! Er hoefde echt niemand met mij te spelen. Ik speelde alleen! En ze moesten mij al helemaal niet vertellen hoe ik me eigenlijk moest gedragen. Gek werd ik ervan! En als ik dan zo boos was, was er steeds weer dat ene mens, die mij eigenwijs bleef oppakken. Ze bleef maar met mij in haar handen lopen in die grote handschoenen. Ze bleef maar tegen me praten en ze aaide me ook. Eigenlijk was dat best wel fijn en ook niet zo eng als dat ik altijd had gedacht. Ze kneep me niet en ze deed helemaal niet lelijk tegen me. Ze kwam ook niet meer in de speelren en eigenlijk vond ik dat wel jammer. Ik zag heus wel dat ze op een dag 1 handschoen uittrok, maar ze had er nog een aan. Gelukkig maar. Opeens had ze de handschoenen niet meer aan. Ik vond dit zo leuk, dat ik vergat te bijten. Ik blijf het wel eng vinden en als ik het even niet weet, bijt ik gewoon. We zijn best wel vriendjes geworden, maar ik wil gewoon lekker lang alleen spelen met mijn knuffels. Dus als je mij een kerstcadeautje wil geven, ben ik heel blij met een knuffel.

Saffier is niet herplaatsbaar

Ik heb een kerstman:

Chaimel Lerou

Minka Verheijen

Marit van de Vries